Impressies van een 1000ster!
Een slecht begin
Een week
voor het vertrek van de 1000 kreeg ik te horen dat ik de zona had. Gelukkig
vrij vroeg ontdekt. De medicatie sloeg aan en behalve een weekje zware
vermoeidheid bleef de schade boven alle verwachtingen toch beperkt.
Gestart
met de 1000 met het idee van ‘fietsen doe ik zeker alleen weet ik niet hoe
lang’.
Dag 1 Tongeren: Het ging het goed!
De
eerste rit naar Brussel was er eentje met hoogtemeters. Een paar pittige
hellingen en voor de rest zich mee laten glijden in het peleton van de 24 en in
het verhaal van eenieder. Nee het is niet allemaal kommer en kwel. Geen
kankeraars maar het zijn stuk voor stuk mensen met een ziel. Een ziel voor
kanker!
Daar in het park in Brussel
Een impressionante
speech van Herman van Rompuy met als afsluiter een Haiku:
Fietsen voor levens
van levenden, voor doden
hoop en ook hulde
van levenden, voor doden
hoop en ook hulde
Chris
Lomme die voorlas uit een boek van een kankerpatiënt. Hij overleefde het!
Waarom Jean-Marie
en zoveel anderen niet?
Een
menigte diep ontroerd, menig één pinkte een traantje weg. Met een immense stilte wordt hartje
Brussel doorkruist.
In de
namiddag nog wat lichte kuitenbijters. Dag 1 zat erop.
Afzien op een massagetafel
Iedere
avond werden we getrakteerd op een zeer professionele massage van het team rond
Dirk Baeten ‘respect your body’
Voor mij
leek het alsof ik de eerste dag super goed had verteerd. 3/4 van de rit op lage
hartslag afgewerkt. Geen spierverzuring dus.
Niets is
minder waar. De lange duur alleen al zorgde daarvoor.
Wist ik
nog hoe barenweeën voelden vroeg Dirk me? Na zijn harde aanpak staan die weer
voor een tijdje in mijn geheugen gegrift.
Dag 2 Brugge: mijn off day
De
vlakke rit. Wat logischer wijze de makkelijkste rit moest zijn werd voor mij de
zwaarste.
Een
belangrijk advies negeerde ik daags voordien: ‘blijven eten en drinken zelfs
al zit de rit erop’.
Resultaat
was op vrijdag een dag met barstende koppijn. Een tekort aan vocht,
koolhydraten....
Dag 3 Tongeren: de conditietest!
Voor de
meeste 1000 fietsers DE gevreesde dag. Ondertussen na 2 dagen 500km in de benen
en terug klimmen op dag 3. Dit moest fout gaan!
Maar het
ging terug goed. Volgens Dirk Baeten een bewijs dat de basisconditie goed zit.
Of was
het de goede sfeer in die bende die me op een hoger niveau tilde?
Dag 4 Brasschaat: in topconditie
Er reste
me maar 1 ding meer: Km’tjes aftellen.
De weergoden
bleven ons goed gezind. Het onweer bleef gelukkig uit.
Ik realiseerde me al snel dat de eindmeet in
zicht kwam. Dit wordt afkicken. We waren met z’n allen zo’n eind meegereden in
die vreselijke strijd tegen kanker.
Had onze
ervaring dan iets gemeen met wat kankerpatiënten dagdagelijks meemaken?
Op een paar lichte fysieke ongemakken na uiteraard niet!
Na dag 4
gaan wij terug over naar de orde van de dag. Zij kregen levenslang!
Nogmaals 1000 X dank aan eenieder met wie ik
die 1000 mocht beleven!
